Wyróżniony artykuł
Rewolucja w Tunezji w 2010/2011 (zwana też
Jaśminową rewolucją) – protesty mieszkańców
Tunezji o charakterze społeczno-politycznym przeciwko złej sytuacji materialnej, bezrobociu, brakowi swobód obywatelskich i długoletniej władzy
prezydenta Zina Al-Abidina Ben Alego. W ich rezultacie 14 stycznia 2011 prezydent zrzekł się władzy i opuścił kraj, udając się do
Arabii Saudyjskiej. Początkiem wystąpień było
samospalenie się 17 grudnia 2010 w mieście
Sidi Bu Zajd przez bezrobotnego Mohammeda Bouaziziego z powodu zarekwirowania mu przez policję straganu, na którym handlował nielegalnie owocami. 14 stycznia 2011 prezydent Ben Ali po ponad 23 latach sprawowania władzy zrezygnował z urzędu i wraz z rodziną odleciał za granicę. 15 stycznia 2011 obowiązki głowy państwa przejął
Fouad Mebazaâ, a 17 stycznia 2011 premier
Mohamed Ghannouchi utworzył nowy rząd jedności narodowej, w skład którego weszli także przedstawiciele opozycji. 7 marca 2011 zaprzysiężony został nowy rząd
Bedżiego Caida Essebsiego, w którym nie znalazł się żaden z członków dawnej administracji. Rewolucja w Tunezji zapoczątkowała falę masowych
protestów społecznych, do jakich doszło w pierwszych miesiącach 2011 w niemalże wszystkich krajach arabskich.
Aktualności
.jpg)